Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/4729 E. 2023/7925 K. 25.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4729
KARAR NO : 2023/7925
KARAR TARİHİ : 25.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/249 E., 2016/216 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası, 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, suç işleme kastının bulunmadığına, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; sanığın bir dönem tanık G.K. ile birlikte yaşaması, sanığın tanık G.K.’nın annesi olan katılana ait maaş kartını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kullanarak, hesaptan para çekmesi ve market alışverişi yapması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanığın katılana ait kredi kartını alarak zilyetliğine geçirmesi sebebiyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
1.Sanığın, katılana ait kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kez kullandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereği tayin olunan cezadan aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Katılanın anlatımını doğrulayan, banka tarafından yazılan müzekkere cevabı, ATM’ye ait güvenlik kamerası görüntüleri, tanık G.K. beyanı ve sanığın ikrar içerikli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 32.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.03.2016 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
25.10.2023 tarihinde karar verildi.