YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5861
KARAR NO : 2023/1870
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1.Körfez Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL Adli para cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafıinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay sanığın katılana ait 1000 parsel numaralı taşınmazda kazı ve harfıyat çalışmaları yaparak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın suça konu taşınmaza 2014 yılında yaptığı işgal eylemi sebebiyle hakkında Körfez 1. Adliye Ceza Mahkemesinin 2014/158 Esas sayılı davanın açıldığı, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu 1000 numaralı parselin 1164.50 metrekare olduğu, taşınmazın tamamının kazılarak kazı sahası içinde kaldığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın katılana ait 1000 numaralı parselin tamamında kazı ve harfıyat çalışmaları yaparak taşınmazı işgal ettiği sanık savunması, katılan beyanı, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alının sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.