YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6131
KARAR NO : 2023/723
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/89 E., 2017/447 K.
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesi’nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 04.06.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten … bir suç işlemesi nedeniyle … 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/313 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Antalya 16.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adi para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Antalya 16.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli kararı ile, ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine, sanığın hastanedeyken yarı baygın halde ifadesinin alındığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesi’nin Kabulü
1. İncelemeye konu olay; sanığın kullandığı, mağdurun ise … konumunda olduğu motorsikleti ile şerit ihlali yaparak, karşı yönden gelen araç ile çarpışması sonucunda yaralamalı ve maddi hasarlı kazanın meydana gelmesi, sanığın kolluk ekibi tarafından alınan beyanında motorsikleti mağdurun kullandığını belirtmesi, mağdur hakkında bilinçli taksirle yaralamadan soruşturma başlatılması ve mağdurun motorsikleti kullanmadığı gerekçesiyle mağdur hakkında başlatılan soruşturmada takipsizlik kararı verilmesi, iddiasına ilişkindir.
2. 10.08.2013 tarihli Kaza Tespit Tutanağı mağdur adına düzenlenmiştir.
3. 23.08.2013 tarihli … Teşhis Tutanağı’na göre, yaralanan … isimli şahıs, sanığı motorsikleti kullanan kişi olarak teşhis etmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi’nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın kolluk beyanı ile alkol testi sonucunda 0,50 promil alkollü olduğuna ilişkin tespit, tanık A.Y.’nin mağduru doğrulayan anlatımı ile sanığı teşhis etmesi karşısında, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 16.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.