YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6606
KARAR NO : 2023/497
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Şebinkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/240 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci
maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Katılan … … …’in 101 ada 61 parsel numaralı taşınmazın hissedarı olduğu arazinin paydaşlarından olan sanığın, tüm tarlaya … ekerek elbirliğiyle mülkiyet halindeki taşınmazın tamamını diğer paydaşlardan olan katılanın tasarruf etmesini engelleyecek şekilde kullanmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Tapu kaydına göre; … köyü H40-C-10-A-2 pafta- 101 ada ve 61 parsel numaralı tarla niteliğindeki arazide katılan …’in 3/56 ve sanığın 1/16 oranda hisse sahibi oldukları tespit edildi.
3. İlçe … Komutanlığının 26.11.2015 tarihli tutanağında, sanığın şikayete konu araziyi korunga adı verilen bitkiyi ekerek tamamını kullandığı tespit edildi.
4. 04.03.2016 tarihli … bilirkişi raporu ve 26.04.2016 tarihli ek raporuna göre; suça konu arazinin tamamının ekili olduğu tespit edildi.

IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafii mahkumiyete yeter delil olmadığına, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de Tanık H.D.’nin, katılan …’in, sanığın burayı tamamen ekmesine karşı çıktığını beyan etmesi, tanık S.D.’nin, dava konusu taşınmaza sanık tarafından korunga ekildiğini, katılanın sanığın taşınmazın tamamını ekmesine karşı çıktığını beyan etmesi, bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.