YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6609
KARAR NO : 2023/2233
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ.
1. Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2014 tarihli iddianamesi ile çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğundan bahisle, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
1. 06.04.2014 günü Emniyet Çocuk Şube Müdürlüğü tarafından, … isimli çocuğun İstanbul Ticaret Odası önünde kaldırım üzerinde, mendil sattığı tespit edilerek zabıt tutmuştur.
2. … 04.02.2000 doğumlu olup, 14 yaşındadır.
3. Sanık … hakkında 5237 sayılı kanunun 229 maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca dava açmış, savunmasında, Hüseyin’in 8 inci sınıfa gittiğini, mendil sattığından haberi olmadığını, onu kendisinin çalıştırmadığını, polisin zabıt tutmasıyla bundan haberdar olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
Kolluk tarafından hazırlanan tutanakta çocuğun mendil sattığı belirtilmiş olup, dilencilik yaptığına dair açık bir tespit yapılmamıştır. Ayrıca sanığın durumdan haberdar olmadığı yönündeki savunmasının aksini gösteren bir delil de elde edilememiştir. Mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2014/267 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.