YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6742
KARAR NO : 2023/322
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/217 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna, sanığın suç kastının olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, katılanın kiraladığı tarlayı sürmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Noterde düzenlenen kira sözleşmesine göre suça konu 123 nolu parselin 2012-2022 yılları arasında katılan tarafından kiralandığı tespit edilmiştir.
3. 25.01.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve ekteki krokiye göre sanığın, katılanın kullanım hakkı olan tarlanın sınırından 8 m2 alanı sürdüğü tespit edilmiştir.
4. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda; 106 ada 1 nolu parsel maliki olan sanığın, 123 ada 1 nolu parselin krokide kırmızı ile gösterildiği, 2.543, 59 m2’lik kısma müdahale ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın, dava konusu arazinin katılanın kardeşi olan A.Ç tarafından kendisine satıldığını, tarlayı satın alırken parasının tamamını vermediği için paranın tamamı ödeninceye kadar yed-i … olarak taşınmazın H. K.’ya teslim edildiğini beyan etmiştir.
2. Tanık A.Ç., sanığın beyanını doğrulayarak taşınmazı H.K’ya sattığını, H.K’nın da taşınmazı sanığa satmak için aldığını beyan etmiştir.
3. Tanık H.K., taşınmazı sanığa sattığını ve satış için vekaletname verdiğini beyan etmiştir.
4. Sanığın savunmasını doğrulayan tanık beyanları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasındaki ihtilafın hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğu bu nedenle suçun manevi unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
5. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/217 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.