YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6875
KARAR NO : 2023/2367
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskilip Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine taşınmazları öteden beri katılanla ortak ektiğine zorla ekmediğine tecavüzünün bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay sanığın katılana ait … köyü 239-325-363-401-405-408-411-570 ve 658 parsel sayılı taşınmazları herhangi bir hakka dayanmadan ekerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Katılanın sanığa suça konu taşınmazları ekmemesi yönünde çekmiş olduğu İskilip Noterliği 27.11.2013 tarihli ihtarname fotokopisi dosya içine alınmıştır.
3. Suça konu taşınmazlara ait tapu kaydında katılanın hisse sahibi olduğu görülmüştür.
4. Soruşturma aşamasında teknik bilirkişi raporunda 239-325-363-401-405-408-411-570 ve 658 parsel sayılı taşınmazların sanık tarafından kullanıldığına ilişkin rapor düzenlemiştir.
5. Mahkemece keşif yapılmış, suça konu taşınmazların bir kısmının ekili bir kısmının sürülü olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın birden fazla parsele tecavüz ettiği gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1.Sanık savunması,tanık ve katılan beyanı yapılan keşif alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın katılana ait suça konu taşınmazları bir hakka dayanmadan ekerek işgal ettiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.