YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7498
KARAR NO : 2023/5613
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/57 E., 2016/484 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 22.01.2016 tarihli iddianamesi ile 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 3.000,00 TL adli para cezası, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği,
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Daha önce vermiş olduğu savunmasını tekrar ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın olay günü katılmış olduğu düğünde aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunan mağduru görmesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve bu esnada mağdurun ayaklarına doğru dört el ateş ederek mağduru yaraladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden
Suç tarihinin, 7331 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251 inci maddesinin on birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olduğu anlaşılmakla;
Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 … ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 … ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesinde düzenlenen Seri Muhakeme Usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR
A. Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli kararına yönelik sanğın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 09.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.