YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7502
KARAR NO : 2023/2892
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraat
Katılan sanık …’un, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun mağduru olup sanık …’un katılan sanığın oğlu olduğu, yargılama esnasında katılan sanığın öldüğü, sanık …’un katılan sanığın mirasçısı olduğu ve hükmü temyiz etmekle davaya katılma iradesini açıklamış sayılacağından, 5271 sayılı Kanun’un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar … ve … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)154 üncü maddesinin birinci fıkrası,167 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri, sanık … hakkında mala zarar verme suçundan151 inci maddesinin birinci fıkrası,167 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli kararı ile sanıklar … ve … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ,sanık … hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz istemi suça konu 220 ada 1 numaralı parselin vefat eden … adına kayıtlı olduğuna katılan sanıkların taşınmazı kullanmasına engel olduklarına, müteveffa müvekkilinin rızası olmadan sanıkların boru döşeyerek atılı suçu işlediklerine, Ödemiş Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış oldukları suyun kadim kullanım hakkının bulunup bulunmadığına ilişkin davanın bekletici mesele yapılması gerektiğine vesaireye ilişkindir.
2. Katılan sanıklar … ve … müdafiinin temyiz istemi katılan sanıklara ait 25 det borunun sökülüp 2 adetinin uçlarını kırıldığının sabit olduğuna, katılan sanıkların zarara uğradığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaireye ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.03.2015 tarihli karar olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Katılan sanık …’un, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun mağduru olup sanık …’un katılan sanığın oğlu olduğu yargılama esnasında katılan sanığın öldüğü ,sanık …’un katılan sanığın mirasçısı olduğu ve hükmü temyiz etmekle davaya katılma iradesini açıklamış sayılacağından, 5271 sayılı Kanun’un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davaya katılmasına karar verilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli kararına yönelik katılan sanıklar … ile … müdafiinin ve sanık … müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.