YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7853
KARAR NO : 2023/2929
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.12.2015 ve 18.02.2016 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan davaların birleştirilmesine karar verilmiş, yapılan yargılama neticesinde, Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 kez 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 18.02.2016 tarihli suç nedeni ile kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, bilerek suç işlemediğine, beraatine karar verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay, sanığın katılana ait dükkanı katılanın bilgisi ve rızası dışında üçüncü şahıslara kiraya vermek suretiyle işgal ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Suça konu tapuda katılan adına kayıtlı 27710 ada 16 parselde kayıtlı dükkanın 1/2 hissenin 23.05.2014 tarihinde sanığın oğlu …’ye satıldığı ve dükkanın ortadan duvarla ikiye bölünerek iki işyeri olarak kullanıldığı anlaşılmıştır.
3 .22.11.2014 tarihli görgü tespit tutanağı dosyada mevcuttur.
4. Sanık suçlamayı tevil yollu kabul etmiştir.
5. Tanık beyanları alınmış, tanıklar D.Ö. Ve S.B. katılanın beyanını doğrulamışlardır.
6. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.
7. Mahkemece sanık açısından suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmaması, sanık ile katılan arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın katılana ait 27710 ada 16 parselde bulunan dükkanı katılanın bilgisi ve rızası dışında üçüncü şahıslara kiraya vermek suretiyle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği katılan beyanları, daha önceki mahkeme ilamı, tanık beyanları, uzlaştırma raporu, tapu kaydı, resmi senet, kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temadi eden eyleminin iddianame ile hukuki kesintiye uğramasından sonra aynı şekildeki eylemini tekrar ederek ikinci kez hakkı olmayan yere tecavüz etmek suretiyle ikinci ve aynı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesinin kararı isabetsiz bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, tapu kaydı, kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait 27710 ada 16 parselde bulunan dükkanı katılanın bilgisi ve rızası dışında üçüncü şahıslara kiraya vermek suretiyle tecavüz ettiği, sanığın savunmasında suça konu taşınmazı 3 yıldan beri kiraya verdiğini, kira parasını da kendisinin aldığını beyan ettiği, 22.11.2014 tarihli görgü tespit tutanağında, suça konu taşınmazdaki her iki iş yerinin faaliyette olduğu, iş yeri sahipleriyle görüşüldüğünde sanıktan kiraladıklarını bildirmiş olduklarının belirtidiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ
İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.