YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8052
KARAR NO : 2021/16780
KARAR TARİHİ : 28.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit, kasten yaralama, kötü muamele, iftira, görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık … hakkında görevi kötüye kullanma ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK’nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın atılı suçlar yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Sanık … hakkında iftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kötü muamele, tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki 1, 4 ve 5 numaralı bentlerde talep olunan bozma istemli düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan … vekilinin sanığın mağdure hakkında asılsız isnatlarda bulunduğuna, şikayetlerin kendisi tarafından yapıldığını kabul ettiğine, eylemin iftira suçunu oluşturmasa dahi hakaret olarak değerlendirilmesi gerektiğine, katılan mağdurlar vekillerinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğine, mağdurların beyanlarının birbirlerini desteklediğine, dosyada yeterli delil bulunduğuna, katılan Bakanlık vekilinin suçların unsurları itibariyle gerçekleştiğine, mağdurların tutarlı şekilde olayları anlattıklarına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
III- Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 106/1.(1. cümle) maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Kabule göre de;
Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek “lehe kanunun uygulanması ilkesi” benimsenmiştir.
Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün “hükme bağlanmış dosyalarda” uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK’nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK’nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.