YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8103
KARAR NO : 2023/5221
KARAR TARİHİ : 21.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/16 E., 2016/508 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.12.2015 tarihli iddianamesiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık hakkında cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5 yıl hapis ve 20.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteminde haksızlığa uğradığını, eksik inceleme yapıldığını, ileri sürdüğü delillerin araştırılmadığını ve aleyhine somut delil bulunmadığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE
Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı kanunun 196 ıncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Şanlıurfa 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.