YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8169
KARAR NO : 2023/7855
KARAR TARİHİ : 24.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/389 E., 2016/165 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılanın, … Otelinin bulunduğu binanın 4.katında bağımsız bölüm olarak iş yeri satın aldığı ve bu yeri kiraya vermek istemesi üzerine otel sahibi olan sanığın ortak kullanım alanı olan dış kapının anahtarını katılana vermeyerek kullanmasını engellediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca infaz aşamasında res’en uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği,” hususuna ilişkin ihtarat sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
1.Sanık savunmasında; bahse konu yeri kiralamak istediği için kiralama önceliği bulunduğunu bu konuda dava açacağını bu nedenle anahtarı vermediğini beyan etmiş olsa da sanık tarafından açılmış bir davanın bulunmadığı ve taşınmazın mülkiyeti konusunda da bir çekişmenin bulunmaması karşısında; sanığın hak sahibi olan katılana giriş kapısının anahtarını vermeyerek taşınmazından yararlanmasına engel olmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.