YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8687
KARAR NO : 2023/2915
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık … hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık …’ın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi kararın haksız, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay sanıkların herhangi bir hakka dayanmadan katılanlara ait dükkanı galeri olarak kullanarak işgal ettikleri iddiasına ilişkindir.
2. Suça konu 2586 Ada 6 numaralı taşınmazın 08.11.2013 tarihinde katılanlar adına tapuya kaydolduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın katılanlara ait dükkanı herhangi bir hakka dayanmadan işgal ederek kullandığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunmasının dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın suça konu dükkan üzerinde tasarrufta bulunduğunu gösterir somut ve kesin delil bulunmadığı tüm dava dosyası kapsamından anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Niğde 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile hükmolunan 83 günün 4 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan sonuç 1.660,00 TL adli para cezasının 80,00 TL’ye indirilmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.