YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8713
KARAR NO : 2023/9507
KARAR TARİHİ : 04.12.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/174 E., 2016/205 K.
SUÇ : Parada Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet (erteleme)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlukte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. HUKUKİ SÜREÇ
1. Sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2016 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan dava açılmıştır.

2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.06.2016 tarih ve 2016/174 Esas, 2016/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısı Sacit Savaşci’nin temyiz isteği; sanığın suç kastının bulunmadığına, suç kastıyla hareket ettiğini gösterir herhangi bir delil bulunmadığına gibi nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığyn aracının şoför koltuğunun altında bir adet 200,00 TL banknot bulunmasına ilişkindir.
2. Sanık savunmalarında, kendisinin market işlettiğini, sahte parayı tanımadığ ve bir daha görse tanımayacağı müşterisinden aldığını, imha edeceğini, kullanmayacağını belirtmiştir.
3. Kolluk görevlilerinın araçtan şüphelenip aracı durdukları, sanığa üstünde ya da aracında suç unsuru olup olmadığını sordukları, bunun üzerine sanığın kendi rızası ile 1 adet sahte 200,00 TL banknotu aracın koltuk altından çıkartarak kolluk görevlilerine teslim ettiği dosyadan anlaşılmıştır.
4. Dosya kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti … Bankası Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur. Söz konusu raporda paranın sahte olduğu ve iğfal kabiliyeti olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Cumhuriyet savcısının sanığın suç kastının bulunmadığına ve suç kastıyla hareket ettiğini gösterir herhangi bir delil bulunmadığına yönelik temyiz istekleri yönünden, sanığın sahteparayı 1 yıldır aracının şoför koltuğunun altında bulundurduğu, savunmasında imha edeceğini ifade etmişse de 1 yıl gibi uzun süredir imha etmediği, sahte parayı koyduğu yerin saklama amaçlı olduğu anlaşılmış olup sanığın suç işlediği konusunda kanaat oluştuğundan İzmir 9.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.06.2016 tarih ve 2016/174 Esas, 2016/205 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.06.2016 tarih ve 2016/174 Esas, 2016/205 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığınaTEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.