Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/9313 E. 2023/4407 K. 07.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9313
KARAR NO : 2023/4407
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kiğı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi suça konu yeri babası ve dedesiyle birlikte yaklaşık 70 yıldır kullandıklarına, sanığın ormanı kestiğinin anlaşılmaması için ormanı yaktığına vatansever bir kişi olarak ihbarda bulunduğuna, sanığın akrabalarının tanık olarak dinlendiğine, yalan tanıklık yaptıklarına, bu yerin kendisine ait olup tanıklarının dinlenmesini istediğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay katılanın kullanımında olup … köyü … mevkiinde bulunan arazisine sanığın kepçeyle 50 metrelik yol açmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın açmış olduğu yolun katılana ait taşınmaz olmadığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.