Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/9384 E. 2023/3639 K. 24.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9384
KARAR NO : 2023/3639
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesine, aksi halde hükmolunan cezanın ertelenmesine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay, sanığın 15.02.2016 günü akşam 19:00 sıralarında İstanbul ili Kadıköy ilçesinde bulunan bir sokak üzerinde kardeşinin çocuğu olan 28.08.2006 doğumlu Yağmur Kaya’ya dilencilik yaptırdığı sırada kolluk görevlilerince yakalanmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Yaşı küçük mağdur Yağmur Kaya’ya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince zorunlu vekil atanmadan yargılamaya devam edilmesi suretiyle, mağdurun kanuni haklarını kullanmasının kısıtlanması,
2. Kabule göre de;
Sanığın, kardeşinin çocuğu olan mağdur Yağmur Kaya’yı dilendirmek suretiyle yüklenen suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, taraflar arasındaki kan hısımlığını gösterir aile nüfus kayıt tablosu dosya içerisine alınmadan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde karar verildi.