YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9619
KARAR NO : 2023/2173
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Salihli 3. Asliye Ceza mahkemesinin 06.05.2015 tarihli kararı ile, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 06.07.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli, 2016/179 esas ve 2016/301 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içinde18.10.2015 tarihinde işlediği suç nedeniyle hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, köy muhtarı olan sanığın, kat maliki dava dışı sanık … ‘ün isteği üzerine katılan hakkında 14.08.2013 tarihinde açılan tahliye davası sonuçlanmadan kiracı olan katılanın hak sahipliği devam ettiği halde taşınmaza giderek kilidini değiştirtirerek taşınmazdan yararlanmasına engel olarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunun işlendiği iddiasına ilişkindir.
2. Salihli İlçe Jandarma Komutanlığının 26.08.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağında, söz konusu evin içerisinin tamamen boş olduğunun tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın, jandarmanın görevlendirmesiyle köyün muhtarı olarak gidip hakkında tahliye davası açılan katılanın dava konusu taşınmazda kalan eşyalarının fotoğrafını çekmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın kendi adına zapt ve tasarruf kastı bulunmadığı ve suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli, 2016/179 esas ve 2016/301 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.