YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9797
KARAR NO : 2023/3020
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2014 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli 2014/1070 Esaslı, 2015/1135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, müştekiler ait evi onların izni olmadan kapı kilidini değiştirip, kiraya vermek için tadilat yaptırmak suretiyle maliki olmadığı taşınmaz mal üzerinde malikmiş gibi davranarak taşınmazı kısmen bozduğu iddiasına ilişkindir.
2. 16.10.2014 tarihli tutanakta kapının anahtar göbeğinin değiştirilmiş olduğu, evde tadilat yapılmaya başlanmış olduğu tespit edildi.

IV. GEREKÇE
1. Müştekilerin beyanı, emlakçı olan tanık R.K.’nın, sanığın emlakçı dükkanına gelerek kendisine ait evi kiraya vermek istediğini söylediğini beyan etmesi, sanığın savunmasında ise komşusuna ait evi onun isteği üzerine kiraya vermek için emlakçıya gittiğini beyan ederek hayatın olağan akışına aykırı ve çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın maliki olmadığı taşınmaz mal üzerinde malikmiş gibi davranarak taşınmazı kısmen bozarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli 2014/1070 Esaslı, 2015/1135 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.