Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/1087 E. 2023/3294 K. 16.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1087
KARAR NO : 2023/3294
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Basit yargılama usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
5. Sanığın itirazı üzerine Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli kararı ile genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastı olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve şayet ceza verilecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Ula Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın firar ettiği, daha sonra görevlilerce yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin uygulanmamasında, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre aynı Kanunun 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiş, atılı suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğu, ayrıca özel bir saikinin bulunmasına gerek olmadığından sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.