YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1310
KARAR NO : 2023/284
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2013 tarihli ve 2013/3803 Esas sayılı iddianamesi ile başkasına ait banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli ve 2013/385 Esas,2014/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası, 62 maddesi, 52 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Isparta 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli ve 2013/385 Esas,2014/176 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 14.12.2015 tarihli ve 2015/9557 Esas, 2015/25727 Karar sayılı kararı ile “1- Şikayetçiye ait kredi kartı ile değişik zamanlarda harcama yapıldığının anlaşılması karşısında tayin olunan cezadan TCK.nun 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Şikayetçinin, olayı bankaya bildirdikten sonra bankanın kendisinden tahsilat yapmadığını, bu nedenle tazminini istediği zararı olmadığını; sanığın da savunmasında şikayetçinin zararını gidermek istediğini, temyizinde ise şikayetçinin yaptığı ödemeleri yatırdığını, zarar olmadığını belirtmesi karşısında; ilgili bankaya olay nedeniyle zarar olup olmadığı, varsa zararın karşılanıp karşılanmadığı, karşılanmışsa kim tarafından ve ne zaman karşılandığı, karşılanmamış ise de sanığa uygun süre verilerek, zararı giderme olanağı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 245/5. maddesi delaletiyle aynı yasanın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazetede 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2018 tarihli ve 2016/90 Esas, 2018/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 maddesi, 52 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 … hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 321 … ve 326 ıncı maddeleri gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2018 tarihli ve 2016/90 Esas, 2018/270 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/8790 Esas, 2018/12521 Karar sayılı kararı ile “1- Şikayetçinin, olayı bankaya bildirdikten sonra bankanın kendisinden tahsilat yapmadığını, bu nedenle tazminini istediği zararı olmadığını; ilgili bankanın 12.09.2017 tarihli yazısında suça konu kredi kartına yapılan ödemelerin … kanalıyla yapıldığını, ödemeyi kimin yaptığının …’den sorulmasını, zararın firmalar ve firma bankası tarafından giderildiğini; sanığın ise savunmalarında kredi kartından çekilen kendi internetini ve banka borcunu ödediğini, şikayetçi itiraz edince bankanın bu bedeli şikayetçiye geri ödediğini, daha sonra kendisi adına yeniden internet ve telefon borcu geldiğini, bu borcu ödediğini, … ve …’a ödemeye ilişkin belge istemeye gittiğinde kendisine telefonun ve internetin aktif olması sebebiyle borç gözükmediğinden belge vermediklerini, kredi kartıyla ödemeye ilişkin ise … kendisi adına olmadığı için bilgi vermediklerini, mahkemenin resmi olarak kurumlardan istediği takdirde cevap verebileceklerini söylediklerini belirtmesi karşısında; … ile … A.Ş. ve … A.Ş.’den sanığın kendilerine

ödeme yapıp yapmadıklarının, yapmışsa ne zaman yaptığı sorulup buna ilişkin bilgi ve belgelerin temini ile sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 245/5. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2018/732 Esas, 2021/1053 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı 5237 sayılı Kanunun 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 maddesi, 52 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 … hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası gereğince cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Atılı suçu işlemediğine,
2. Katılanın kendisine olan borcu nedeniyle kartı ve şifresini rızası ile verdiğine,
3. Cezanın haksız olduğuna ve infazı durumunda mağdur olacağına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık aşamalardaki savunmalarında katılana ait kredi kartını, katılanın bilgisi ve rızası dahilinde kullandığını beyan etmiştir.
2. Katılan kredi kartının sanık tarafından kullanıldığından bilgisi olmadığını, zararının sanık tarafından karşılanmadığını iddia etmiştir.
3. … den gelen 12.03.2019 havale tarihli yazıda; tahsilat işlemlerinde kimlik tespiti yapılmadığı bildirilmiştir.
4. 10.01.2019 tarihli … yazısında; Katılanın … kredi kartından IVR sistemi ile sanığın adına kayıtlı hattın iki adet faturasının yatırıldığı bildirilmiştir.
5. … tarafından gönderilen 09.04.2019 tarihli cevapta; katılana ait kredi kartından gerçekleşen ve itiraza konu olan işlemlerin iadesinin … ekstresine yansıdığını, banka zararı bulunmadığını, tutarların firma ve firma bankasından temin edilerek karta iade edildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2018/732 Esas, 2021/1053 Karar sayılı kararında, sanığın katılana ait kredi kartının şifresini öğrenerek, kredi kartıyla değişik zamanlarda harcama yaptığı anlaşılmıştır. Sanık savunmalarında kredi kartını katılanın bilgisi ve rızası dahilinde kullandığını beyan etmiş ise de bu savunmanın mahkemece inandırıcı bulunmaması, suçun sübutu ve suç niteliğinin belirlenmesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Bozma sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2018/732 Esas, 2021/1053 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.