YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1913
KARAR NO : 2023/2337
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Mahkemenin, 03.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile “.. basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği …” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.

5. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, daha önceki bozma kararı gereğince kararın bozulmasına
ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın hükümlü olarak bulunduğu Saruhanlı Açık Ceza İnfaz Kurumunda 15.06.2014 günü 7 gün özel izinli olarak Açık Ceza İnfaz Kurumundan ayrıldığı, izin dönüş tarihi olan 22.06.2014 günü kuruma dönüş yapmayarak firar ettiği iddia edilmiştir.
2. 17.08.2015 tarihinde yakalanarak beyanı alınmıştır.
3. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş izin süresi içerisinde kaza geçirdiğini beyan etmiştir.
4. Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Yozgat Devlet Hastanesi yazılarında, sanığın 22.06.2014 tarihinden önce muayene kaydının bulunmadığını belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE
1. Firar tutanağı, sanık savunması, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Yozgat Devlet Hastanesi yazıları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde Saruhanlı Açık Ceza İnfaz Kurumunda 15.06.2014 günü 7 gün özel izinli olarak Açık Ceza İnfaz Kurumundan ayrıldığı, izin dönüş tarihi olan 22.06.2014 günü kuruma dönüş yapmayarak firar ettiği, hakkında basit yargılama usulü uygulandığı, sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından bozma kararı doğrultusunda kararın bozulmasına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3.Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece “5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Yasa’nın 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile ” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.