YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2060
KARAR NO : 2023/3306
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2013 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.03.2020 tarihli kararı ile, ”…mağdurenin suç tarihinde henüz onbeş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan neticeten belirlenen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği;
1. Müvekkilinin mağdureye yönelik zorla bir eylemde bulunmadığına,
2. Soyut beyan dışında suçun işlendiğine dair hiçbir kesin delil bulunmadığına,
İlişkindir.
B. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği;
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında en üst sınırdan ceza tayin olunması gerektiğine,
2. Lehe hükümlerin uygulanmasının yanlış olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; suça sürüklenen çocuğun, aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan ve olay tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdureyi babaannesinin yaşadığı köye götürmesi ve burada bir gece konaklamaları suretiyle alıkoymasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, vaki temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.