Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/2073 E. 2023/4807 K. 14.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2073
KARAR NO : 2023/4807
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/588 E., 2021/567 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 09.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin ikinci fıkrasının ve Basit Yargılama Usulünün uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine; Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 05.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında Basit Yargılama Usulü uygulanarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 05.11.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme’nin 16.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; usulsüz ve haksız ceza verildiğine, ilişkindir.

III.GEREKÇE
Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 09.06.2021 tarihli bozma kararı üzerine, Mahkeme’ce bozma ilamına uyma kararı verildiği, hükmün gerekçe kısmında da sanığın 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırıldığı hususunun belirtildiği, ayrıca kısa karar bölümünde sanık hakkında teşdit uygulanmasına karar verilerek temel cezanın 1 yıl hapis cezası üzerinden tayin edilmesi karşısında; sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası üzerinden tayin edildiği ve sehven “5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin ikinci fıkrası” yazıldığı belirlenmekle yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, 18.06.2010 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.12.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.