YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2104
KARAR NO : 2023/2256
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 16.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 16.11.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli kararı ile “… somut olayda, hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle yakalanıp Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığı infaz kaleminde hazır bulundurulduğu esnada kolluk görevlilerinin gözetimindeyken kaçan sanığın hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi; Kabul ve uygulamaya göre de, … Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz’ bölümündeki ‘hükme bağlanmış’ ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, ..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine; Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 02.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 02.09.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme’nin 27.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, suç işleme kastı bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İncelemeye konu olay; sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması ve 26.11.2014 tarihinde yakalanması, Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığı infaz kaleminde hazır bulundurulması, kolluk görevlilerinin gözetimindeyken kaçması ve adliye dışında takviye ekip çağrılarak takip sonucu yakalanması, iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın adliye dışına kaçtığına ilişkin 26.11.2014 tarihli tutanak düzenlenmiştir.
3. Sanık olay tarihinde kurumdan ayrıldığını ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 26.11.2014 tarihli kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak, küçük çocuğu bulunması nedeni ile firar ettiğine ve daha sonra yakalandığına ilişkin sanığın ikrarı karşısında; sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 27.01.2022 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.