YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2173
KARAR NO : 2023/2030
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2014/768 Esas, 2015/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin (A) fıkrasının 8 inci bendi delaletiyle, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2019/16554 Esas, 2021/10689 Karar sayılı kararı ile ”….Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘…01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz…’ bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin (A) fıkrasının 8 inci bendi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 17.02.2022 tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin (A) fıkrasının 8 inci bendi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddelerinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, iade kararının sanığa 26.03.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın iki gün içerisinde teslim olmadığı iddiasına ilişkindir.
2. Kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının 26.03.2014 tarihinde tebliğ edildiğine dair tebligatın dosyada mevcut olduğu belirlenmiştir.
3. 23.06.2015 tarihli yazıda sanığın kaçma süresinin 6 ayı geçtiği ve 04.06.2015 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına başvurduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığına ilişkin tutanaklar, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının bulunması ve mahkemece tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedenleriyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50 nci ve 51 inci maddelerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla lehe hükümlerin uygulanması talebine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
3. Sanığın 04.06.2015 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına başvurduğu, kaçma süresinin 6 ayı geçtiği anlaşılmakla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz isteği de yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.