YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2339
KARAR NO : 2022/17515
KARAR TARİHİ : 23.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunun 19. maddesinde “Tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği.” düzenlemesine yer verildiği cihetle; yokluğunda verilen hüküm sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmiş ise de; UYAP kayıtlarına göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde olması ve müdafiine de gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi nedenleriyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu, ancak; UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanığın atılı suçtan tayin olunan cezanın infazına 24.12.2009 tarihinde başladığı, müdafii aracılığıyla 25.12.2009 tarihinde ve kendisi tarafından cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.02.2010 tarihli dilekçeler ile mahsup talebinde bulunduğu, ayrıca 02.03.2010, 27.03.2014, 04.04.2014, 11.07.2016 tarihli dilekçeler ile talebini yinelediği anlaşılmakla; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32/1. maddesi uyarınca sanığın bu tarihlerde bir çok kez karara muttali olduğu, başka bir deyişle hakkındaki hükmü öğrenmiş olma şartının yerine gelmiş olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Yokluğunda verilen ve öğrenme üzerine tebliğ edildiği kabul edilen hükmü, CMUK’nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 15.12.2021 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme ile birlikte temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.