Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/2550 E. 2023/608 K. 20.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2550
KARAR NO : 2023/608
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2009 tarihli iddianamesi ile sanık …’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci

maddesi uyarınca 2 ay 15 … hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup; karar 09.06.2010 tarihinde itirazın reddedilmesi üzerine kesinleşmiştir.
3. Denetim süresi içerisinde 27.03.2011 tarihinde kasıtlı suçtan sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre; aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sebebiyle zamanaşımının durma süresi; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.06.2010 ile ikinci suçun işlendiği 27.03.2011 tarihleri arasındaki 9 ay 21 gündür.
3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.12.2012 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedenli durma süresi de eklendiğinde bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12. 2012 tarih ve 2012/621 Esas, 2012/1084 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.