YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2765
KARAR NO : 2023/4675
KARAR TARİHİ : 13.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/951E., 2021/1249 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, fiziki olarak yüzde 82 engelli olması nedeniyle cezanın yüksek olduğuna, tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın hükümlü bulunduğu ceza evinden özel izne ayrılması ve izinden dönmesi gereken süreden 48 saatlik yasal süre geçmesine rağmen de dönmemesi nedeniyle firar ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinde sanığın Akşehir T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, 18.05.2015 günü özel izne ayrıldığı ve 22.05.2015 günü sanığın özel izinden dönmesinin gerektiği, sanığın bu tarihte ve bu tarihten yasal süre olan 48 saat geçmesine rağmen de ceza evine dönmediği belirlenmiştir.
2. Sanık alınan savunmasında, ceza evinde bulunma nedeni olan parayı temin etmek amacıyla geri dönmediğini beyan ederek firar ettiğini ikrar ettiği tespit edilmiştir.
3. Tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu belirlenmiş olup, mahkemenin kararında isabetsizlik görülmemiş, sanığın fiziki olarak yüzde 82 engelli olması nedeniyle cezanın yüksek olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
4. Mahkemece, hapis cezasının ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve takdiri indirim sebebi kurumlarının sanık aleyhine olarak uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla sanığın bu hususlara dair temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
6. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm fıkrasında sevk maddesinde 5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
7. Sanığın adli sicil kaydında bulunan Ilgın (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/407 Esas, 2010/118 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne konu ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinin Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle ve hükmün tekerrüre ilişkin bölümünden “2. kez” ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi