YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2831
KARAR NO : 2023/3283
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 saylı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli ve 2020/15699 Esas, 2021/17323 Karar sayılı kararı ile ”….Anayasa Mahkemesinin14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli kararı ile takdiren genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Manisa İnfaz Hakimliğinin 16.10.2015 tarih ve 2015/1522 Esas ve 2015/1553 Karar sayılı kararı ile 6291 Sayılı Kanun ile değişik 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 105/A-6(b) maddesi gereğince kalan cezasının infaz etmek için Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verildiği belirlenmiştir.
3. Manisa İnfaz Hakimliğinin 16.10.2015 tarih ve 2015/1522 Esas ve 2015/1553 Kararı sanığın MERNİS adresine 27.10.2015 tarihinde muhatabın çarşıda olduğundan bahisle muhtara tebliğ edildiği belirlenmiştir.
4. 29.03.2016 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın 29.03.2016 günü saat 15:50 sıralarında Adliye binasına teslim olduğu adliye görevlilerince bildirilen sanığın yakalandığı belirtilmiştir.
5. Sanık savunmasında; abisinin ceza evinden tahliye olmasını beklediğini, adliye gidip teslim olduğunu beyan ederek suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 2709 sayılı T.C. Anayasasının 153 üncü maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar” hükmü de dikkate alındığında, 7188 sayılı Yasa’nın 24 üncü maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin değişiklik gerekçesinde (gerekçenin 23 üncü maddesinde); “…Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra dosya kapsamı itibariyle yargılamaya konu olayların karmaşık olup olmaması, çözümünde hukuki olgusal herhangi bir sorunla karşılaşılıp karşılaşılmaması, tanık dinlemenin, keşif yapmanın ya da bilirkişi raporu almanın zorunlu olup olmaması gibi hususlar değerlendirilerek, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı takdir edilecektir” hükmü karşısında değişiklik gerekçesinde belirtilen veya benzeri gerekçelerle basit yargılama usulü uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ve Dairemizin bozma kararı içeriğine uygun düşmeyecek gerekçe ile basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın teslim olduğuna yönelik savunması ve 29.03.2016 tarihli tutanak içeriğine göre de sanığın adliyeye gelerek teslim olduğu anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 293 üncü maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Manisa İnfaz Hakimliğinin 16.10.2015 tarih ve 2015/1522 Esas ve 2015/1553 Kararı, kararının tebliğ edildiğine dair belge, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın 1 inci ve 2 nci bentler dışındaki yerinde görülmeyen sair temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün 1 inci ve 2 nci bentlerinde açıklanan nedenle, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.11.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.