YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2875
KARAR NO : 2023/50
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2010 tarihli ve 2009/1345 Esas, 2010/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup 5271 sayılı Sayılı kanunun 231 … maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ilişkin karar sanığa usulüne uygun 01.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiş ve itiraz edilmeden 09.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir.
4. Sanık denetim süresi içerisinde 03.08.2012 tarihinde işlediği resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2015/310 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunun 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak 3.000,00 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
5. Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi üzerine; Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/250 Esas, 2016/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
6. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/250 Esas, 2016/351 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/4210 Esas, 2021/19865 Karar sayılı kararı ile ”Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
1-TCK.nın 245/1. maddesinde … cezanın, hapis cezasının yanında adli para cezasını da içerdiğinin gözetilmemesi,
2- Mağdurun zararının 07.08.2009 tarihinde kovuşturma başlamadan önce giderildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK.nın 245/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan cezadan

etkin pişmanlık nedeniyle TCK.nın 168/1. madde ve fıkrası yerine TCK.nın 168/2. madde ve fıkrası uyarınca indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
3- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK.nın 168/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, CMK.nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK.nın 168/2. maddesi uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
7. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/1441 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; sübuta, zararı soruşturma aşamasında giderdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, 07.08.2009 tarihinde mağdurun sırt çantasından kredi kartını düşürdüğü ve temyiz dışı sanık … …’nın mağdura ait kredi kartını bulduğu, sonra sanık … ile gezerlerken kredi kartından bahsettiği ve sanık …’ın çalıştığı işyerine ait post cihazından mağdurun kredi kartını kullanarak 500,00 TL tutarında şifresiz çekim yapıldığı, mağdurun durumu öğrenip bankayı araması üzerine olayın ortaya çıktığı, mağdurun zararın 08.09.2009 tarihinde giderildiği iddiasına ilişkindir.
2. Dosya arasında bulunan slip fotokopisi içeriğine göre; mağdurun 4155 **** **** 9784 numaralı kredi kartı ile … Dondurma Ürünleri Gıda isimli işyerinin pos cihazından 07.08.2009 saat 18:54’de 500 TL tutarında şifresiz çekim yapıldığı anlaşılmıştır.
3. Mağdurun zararının 08.09.2009 tarihinde giderildiğine dair tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki tevil yollu ikrarı, temyiz dışı sanık … …’nın aşamalardaki savunmaları, sanığın çalıştığı işyerine ait slip örneği mağdurun aşamalarda tespit olunan beyanları ve tüm dava dosyasındaki deliller karşısında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm

delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/1441 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.