YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3105
KARAR NO : 2023/2335
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Mahkemenin, 14.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli kararı ile “… basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.
5. Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kendisi teslim olmasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, cezanın para cezasına çevrilmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekteyken 09.03.2016 günü saat 16.00’da izne gönderildiği, sanığın izin bitim tarihi olan 16.03.2016 tarihinde saat 16.00’da kuruma dönüş yapmayarak firar ettiği iddiasına ilişkindir.
2. 02.05.2016 tarihinde yakalanarak beyanı alınmıştır.
3. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Firar tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın hapis cezasını infaz etmekte iken suç tarihinde izinden dönmeyerek firar ettiği, yakalanarak ceza evine teslim edildiği ve geçmişinde işlemiş olduğu kasıtlı suçlar nedeni ile mahkum olması nedeniyle cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediği anlaşıldığından sanığın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve cezanın para cezasına çevrilmemesine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
a. Gerekçeli karar başlığında ”18.03.2016” olan suç tarihinin “16.03.2016” olarak gösterilmesi,
b. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece “5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Yasa’nın 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi çıkartılarak “18.03.2016” ibaresinin eklenmesi ve hükmün birinci fıkrasındaki “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.