YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3855
KARAR NO : 2023/4850
KARAR TARİHİ : 15.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/570 E., 2022/355 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2014 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına,sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Sanık tarafından karara itiraz edilmesi üzerine, Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Yalova İnfaz Hakimliği tarafından denetim planına uymaması nedeniyle sanığın kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, sanığın iki gün içerisinde en yakın cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayarak firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-8 inci maddesinde ”Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile (…) ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak yapılan incelemede,
Tüm dava dosyası kapsamı, sanığın denetim planına uymamakta ısrar ettiğine ilişkin Yalova Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 23.07.2014 tarihli yazısı, Yalova İnfaz Hakimliğinin 04.08.2014 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, sanığın itirazı üzerine itirazın reddine dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2014 tarihli kararı ve bu kararların iki gün içerisinde en yakın cumhuriyet başsavcılığına teslim olunması gerektiği aksi halde 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi gereği işlem yapılacağı ihtarı ile sanığa tebliğ olunması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ”Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Kanun’un 105/A-8 inci maddesi delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi ” hususu dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında ” eylemine uyan ” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 105/A-8 inci maddesi delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde karar verildi.