YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4023
KARAR NO : 2023/2329
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 10.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 26.04.2021 tarihli kararı ile “.. basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği …” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.
5. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz isteği; tebligatın usule aykırı yapılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere tahliye edildiği, ancak denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeniyle Aydın İnfaz Hakimliğinin 08.07.2015 tarih ve 2015/1032 Esas, 2015/1028 Karar sayılı kararıyla sanığın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na gönderilmesine karar verildiği, 08.09.2015 tarihinde yapılan tebligata rağmen 2 gün içinde infaz için başvurmayarak firar ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık, kararı öğrendiğini, ailevi sebeplerden çalışmak için İstanbul’a gittiğini, eve döndüğü esnada polislerin eve gelerek kendisini yakaladığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere tahliye edildiği, ancak denetim planına uymamasından dolayı Aydın İnfaz Hakimliğinin 08.07.2015 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, sanığın bu kararı öğrendiğini beyan etmesine rağmen en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına 2 gün içerisinde müracaatta bulunmayarak firar ettiği anlaşıldığından sanığın kapalıya iade kararını öğrendiğine ilişkin savunması, tebligat parçası incelediğinde tebliğin sanığın mernis adresinde usulüne uygun yapılması karşısında sanık müdafiin tebligatın usulsüz olduğuna ilişkin temyiz isteği yerinde görülmediğinden bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.