Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/4117 E. 2023/3355 K. 16.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4117
KARAR NO : 2023/3355
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tavas Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2018 tarihli bu kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 18.12.2019 tarihli kararı ile kurulan beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 3.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi’nin 18.12.2019 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile ”…basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu….”nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi’nin 22.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanmamış ve sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 3.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; mahkûmiyete yeter delil olmadığına, suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dava konusu olay, katılan ile sanığın Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/126 Esas, 2012/152 Karar sayılı ilamıyla 08.10.2012 tarihinde boşandıkları, müşterek çocukları olan Gülseren Karakılıç ve Mustafa Karakılıç’ın velayetinin ise katılan bırakıldığı ancak sanık ile çocuklar arasında 1 Temmuz ile 1 Ağustos tarihleri arasında şahsi münasebet tesis edilmesine rağmen 1 Ağustos tarihinde teslim etmeyerek mahkeme kararına aykırı hareket ettiği iddiası ile açılan dava sonucunda; sanığın, çocuklarını okula kaydettirmek için katılana da bildirerek bir ay kadar daha çocukların sanıkta kaldığı anlaşılmakla suç işleme kastı olmayan sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi, yerel mahkemenin beraat hükmünü kaldırarak, sanığın Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin ilamı ile belirlenen şahsi münasebet kapsamında her iki çocuğu da 01.07.2018 tarihinde teslim aldığı, çocukları 01.08.2018 tarihinde anneleri olan katılana teslim etmesi gerektiği halde çocukları teslim etmediği anlaşılmakla cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın, çocukların velayetlerinin anneleri olan katılana verilmesine ve velayetin değiştirilmesi yönünde açtığı davanın da reddedilmesine rağmen mahkeme kararlarını etkisiz kılacak şekilde 01.08.2018 tarihinde katılana teslim etmesi gereken çocukları teslim etmemek şeklindeki eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu anlaşıldığından Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tavas Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.