Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/414 E. 2023/2624 K. 27.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/414
KARAR NO : 2023/2624
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.10.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluğuna, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli kararı ile ilgili katılan … vekili ve sanık … tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak, 21.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik … vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusu kabul edilip 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler kaldırılarak sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteği, mağdurun çelişkili beyanlarına dayanılarak ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, aleyhe değiştirme yasağının ihlal edildiğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, ilk derece mahkemesi kararı ile bölge adliye mahkemesi arasında çelişki bulunduğuna ilişkindir.
2. Sanık … müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
3. Katılan … vekilinin temyiz isteği, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümleri ile lehe indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, olay tarihinde resmi nikahlı evli olan sanıkların, müşterek çocuklarının katılan mağdur … tarafından başkalarına darp ettirildiği düşüncesiyle, katılan mağduru ve müşterek çocuklarını darp eden kişileri araba ile ararken katılan mağdura rastladıkları, katılan mağduru zor kullanarak arabaya bindirdikleri, bir süre bu şekilde katılan mağduru isteği dışında arabada tutarak müşterek çocuklarını darp eden kişileri aradıkları, bulamayınca katılan mağduru çalıştığı iş yerine bıraktıkları, bu suretle fikir ve eylem birliği içerisinde katılan mağdur …’ın hürriyetini kısıtlayarak atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan haksız tahrik hükümleri ve 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uygulanmaksızın mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesi kararının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
suçundan haksız tahrik hükümleri ve 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanıkların kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlularına hükmedilmesi gerektiği hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1. Katılan mağdur …’ın aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanlarına, sanıkların katılan mağdurun anlattığı olay öyküsünü kısmen doğrulayan savunmalarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanıkların haksız tahrik altında katılan mağduru fikir ve eylem birliği içerisinde mağduru cebir kullanarak arabalarına bindirip bir süre arabada tutmak suretiyle onun hürriyetini kısıtladıkları yönündeki olay kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık … müdafiinin mağdurun çelişkili beyanlarına dayanılarak ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, ilk derece mahkemesi kararı ile bölge adliye mahkemesi arasında çelişki bulunduğuna, sanık … müdafiinin sanığın suçu işlemediğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, katılan … vekilinin sanıklar hakkında haksız tahrik hükümleri ile lehe indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Katılan vekili tarafından ilk derece mahkemesine hitaben yazılan 14.10.2019 tarihli dilekçenin sanıklar aleyhine kararın istinaf edilmesi niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanık … Topak müdafiinin aleyhe değiştirme yasağının ihlal edildiğine yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/402 Esas, 2020/892 Karar sayılı kararında sanık … müdafii, sanık … müdafii ve katılan … vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde karar verildi.