YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/415
KARAR NO : 2023/3480
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5464 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Tefecilik ve 5464 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında Tefecilik ve 5464 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile ” Dairemizin 17/11/2020 tarihli 2020/4628 Esas, 2020/2031 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; POS tefeciliğinde failin kastı, tefecilik suretiyle yarar sağlamaya dönük olup, amaç suç tefeciliktir. Fail, amaçladığı bu suçu işleme yolunda birden fazla hareket gerçekleştirmekte ve bu hareketlerden alacağını teminatlı hale getirmeye dönük bir kısım hareketlerle 5464 s. Yasa’nın 36. maddesinde tanımlanan suçu da işlemekte ise de; söz konusu birden fazla hareket, hukuksal anlamda “Tek bir fiili” oluşturmaktadır. TCK’nın 44. maddesi ile kanun koyucu “Erime sistemini” benimsemiş olup, POS tefeciliğinde failin suç yolunda gerçekleştirdiği bir kısım hareketlerle işlediği 5464 sayılı Yasa’nın 36. maddesine muhalefet suçu, kastının dönük olduğu tefecilik fiilindeki teklik nedeniyle, bu fiilin içinde erimektedir.
Bu açıklamalar ışığında, sanığın suça konu eylemlerinin bütünüyle sadece tefecilik suçuna vücut vereceği gözetilmeden ve 5464 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü tesisi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5464 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … vekilinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının olduğuna, normlar hiyerarşisinde özel normun üstünlüğü dikkate alındığında 5464 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın suç tarihleri olan 2009-2010-2011-2012 yıllarında işletmiş olduğu giyim, konfeksiyon, hurda altın, cep telefonu ve aksesuarları alım satım işi yaptığı, iş yerinde bulunan pos cihazlarından kontör veya altın ticareti yapmış gibi kullanım amacı ve sözleşme koşulları dışında çekim yaptığı ve kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarını karşılamak üzere farklı faiz oranları belirleyerek bu işlemler sonucunda gelir elde ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller, vergi tekniği raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu eylemlerinin bütünüyle sadece tefecilik suçuna vücut vereceği ve sanığın bu suçtan mahkumiyetinin kesinleştiği anlaşılmakla; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.