YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4553
KARAR NO : 2023/3085
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.03.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır.
2. Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 27.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca hapis cezsının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 31.03.2021 tarihli ilamı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda “mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına…” karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine, Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 15.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek sanığın 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılamada ise 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkindir.
2. Sanığın temyiz isteği, somut nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlüyken 19.02.2016 günü 6 gün süre ile özel izne gönderilen sanığın izinden dönmesi gereken tarih olan 25.02.2016 günü dönmeyip teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiğine ve kolluk tarafından yakalanmasına ilişkindir.
2. 27.02.2016 tarihli firar tutanağı ile Hükümlü İzin Belgesi dosya içerisinde mevcuttur.
3. Sanığın 21.04.2016 tarihinde yakalanmasına ilişkin Finike İlçe Jandarma Komutanlığınca düzenlenen yazı mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın, özel izninden süresinde dönmeyerek firar ettiği ve akabinde yakalandığı, Ceza İnfaz Kurumu tarafından tutulan tutanak, izin belgesi, yakalama evrakı sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde davaya konu fiili gerçekleştirdiği anlaşılmakla, Mahkeme kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/132 Esas ve 2006/386 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği; ancak tekerürre esas alınan Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/215 Esas ve 2003/499 Karar sayılı ilamının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) yürürlükte olduğu dönemde verildiğinin belirlenmesi nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenlerle;
Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararına yönelik üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükmün tekerrür uygulamasının yer aldığı 10. fıkrasından “ilgili ilamda da Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/215 Esas ve 2003/499 Karar sayılı ilamı ile verilen 3 yıl 1 ay 1 gün hapis cezasının tekerrüre esas alındığı anlaşılmakla sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.