YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4568
KARAR NO : 2023/5344
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 31.03.2021 tarih ve 2019/13923 Esas, 2021/6335 Karar sayılı kararı ile “…basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu…” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nce yapılan yargılamada; 13.07.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.07.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine 18.04.2022 tarihli kararı ile genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi;
1- Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2- Sanık hakkında lehine olan hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada 25.03.2015 – 31.03.2015 tarihleri arasında özel izne ayrıldığı, dönmesi gereken tarihten yasal süre olan 48 saat daha beklenilmesine rağmen ceza infaz kuruma dönmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A-Sanığın 1 nolu Temyiz Sebepleri Yönünden;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 tarih ve 5-81/196 ile 05.10.2010 tarih ve 2010/169-1888 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasınd, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, hükümde yasa yolu gösterilirken temyiz olarak belirtilmesi gerekirken sanığın yokluğunda verilen kararda kanun yolunun istinaf olarak belirtilmesi suretiyle yasa yolunda yanıltıldığı anlaşıldığından, temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunan sanığın 25.03.2015 – 31.03.2015 tarihleri arasında 6 gün özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde kovuşturma aşamasında yakalandığının; 31.03.2015 tarihli Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan tutanaklar, firar fişi, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve sanığın 1 nolu temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B-Sanığın 2 nolu Temyiz Sebebi Yönünden;
Sanığın lehine olan hükümlerin Mahkemece yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanmadığı anlaşılmakla sanığın 2 nolu temyiz sebebi reddedilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ”02.04.2015” yerine ”31.03.2015” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.04.2022 tarihli kararına sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.