Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/4582 E. 2023/2426 K. 25.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4582
KARAR NO : 2023/2426
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanık …’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarih ve 2020/18189 Esas, 2021/12163 Karar sayılı kararı ile; “…Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘…01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz…’ bölümündeki ‘hükme bağlanmış’ ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir ve sanık müdafii bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.
5. İtiraz üzerine Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir ve karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 19.04.2016 tarihinde özel izne ayrıldığı ve 23.04.2016 günü dönmesi gerekirken dönmemek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın 23.04.2016 tarihinde dönmesi gerektiğine aksi halde 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi ve devamı uyarınca işlem yapılacağına dair izin belgesi düzenlenmiştir.
3. 25.04.2016 tarihli olay tutanağına göre, sanık dönmesi gereken tarihten 48 saat sonra infaz kurumuna dönmemiştir.
4. Sanık Malatya Emniyet Müdürlüğü tarafından 09.05.2016 tarihinde yakalanmış ve savunmasında suçu ikrar etmiştir.
5. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara sanık müdafiinin itiraz etmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapıldığı ve koşulları oluşmadığı halde 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 19.04.2016 ile 23.04.2016 tarihleri arasında 5 gün özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine

rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde yakalandığı somut olayda; Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan izin belgesi, tutanaklar, yakalama tutanağı, sanığın kabulü ve dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece “5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi) nin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarih, 2022/154 Esas, 2022/445 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci bentteki “dikkate alınarak” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” yazılması sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.