YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4598
KARAR NO : 2023/24
KARAR TARİHİ : 12.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2011 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 35 … maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarihli ve 2011/301 Esas, 2012/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 35 … maddesi ve 62 … maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli ve 2014/241 Esas, 2014/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 35 … maddesi, 62 … maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli ve 2014/241 Esas, 2014/299 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.10.2021 tarihli ve 2019/4935 Esas, 2021/19101 Karar sayılı kararı ile “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, duruşma açılarak sanığa meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden, böyle bir tebligat yapılmadan ve duruşma açılmadan tensip zaptı ile dosya üzerinden yargılama yapılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 …, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı … bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması” nedenleriyle bozulmuştur.
5. Yargıtay bozma ilamı sonrası Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 35 … maddesi, 62 … maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, kendisine iftira atıldığına, beraatına karar verilmesi gerektiğine, eksik yargılama yapıldığına ve re’sen görülecek diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’ın temyiz dışı sanık … ile birlikte mağdur …’yı zorla ve cebir kullanarak kaçırmaya teşebbüs ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Turhal Devlet Hastanesinin 22.04.2011 tarihli adli raporunda; mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, … ceza belirlenirken, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, aynı Kanun’un 3 üncü ve 61 … maddeleri gereğince … hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Mağdur ve tanık G.S.’nin aşamalardaki beyanları, tanık Y.S’nin yargılama aşamasındaki beyanı, mağdurun adli raporu ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, kendisine iftira atıldığına, beraatına karar verilmesi gerektiğine yönelik ve somut olgulara dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından sanığın eksik yargılama yapıldığına yönelik temyiz sebebi ile diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/365 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2023 tarihinde karar verildi.