YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4615
KARAR NO : 2023/598
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesi, 17.05.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin

birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Mahkemenin 17.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli kararı ile basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma Üzerine; basit yargılama usulü uygulanmış itiraz üzerine genel hükümlere göre hüküm kurulmuştur.
5. Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’nun 292 … maddesinin birinci fıkrası, 58 … ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastı olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın 13.03.2013 tarihinde 6 … izne gönderildiği, 19.03.2013 tarihinde izinden dönmesi gerekirken 48 saat beklenmesine rağmen kuruma dönmediği iddia edilmiştir.
2. Sanık 28.02.2016 tarihinde yakalanmıştır.
3. Sanık, suçlamayı kabul ettiğini, izin aldığını, ancak izin dönüşü cezaevine dönmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. İddianame anlatımı, yakalama tutanağı, sanığın aldığı izin sonrası ceza evine dönmediğine ilişkin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 292 … maddesi birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında … cezaya atıf yapan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinim İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 … maddesi birinci fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun’un 232 … maddesi altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında “eylemine uyan” ibaresinden sonra

gelmek üzere; “ 5275 sayılı Kanun’un 97 … maddesi birinci fıkrası delaletiyle ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.