Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/4618 E. 2023/2634 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4618
KARAR NO : 2023/2634
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.04.2015 tarihli iddianamesi ile tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/394 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 19.04.2021 tarihli kararı ile, “temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine sanık hakkında Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğe ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.
5. Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılama neticesinde Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/639 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanunun105 inci A-8 fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 58 inci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında Malatya İnfaz Hakimliğinin 24.10.2014 tarihli kararı ile cezasını denetimli serbestlik tedbiri ile geçirmesi kararı verildiği ve 26.02.2015 tarihinde tahliye edildiği,
2. 01.03.2015 tarihine kadar denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair tebligat yapıldığı ancak müracaat etmediği,
3. Sanığın aşamalardaki beyanlarında, suçlamayı kabul ederek ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın ikrar içeren savunması ve dosyadaki olgular itibari ile, Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, denetimli serbestlik tedbirinden yararlanması amacıyla tahliye edildiği ve denetimli serbestlik müdürlüğüne süresinde müracaat etmeyerek firar ettiği sabit olmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/639 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.