YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4649
KARAR NO : 2023/2628
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2016 tarihli ve 2016/126 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli 2016/146 Esas ve 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli 2016/146 Esas ve 2016/267 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2020/16703 Esas, 2021/12353 Karar sayılı kararı ile “temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu” , nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine sanık hakkında Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğe ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.
5. Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılama neticesinde Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/664 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, 21.04.2016 tarihinde saat:16.00 sıralarında tel çitlerden atlayarak firar ettiği,
2. Sanığın aşamalardaki beyanlarında, suçlamayı kabul ederek ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın ikrar içeren savunması ve dosyadaki olgular itibari ile, Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, suç tarihinde tel çitlerden atlayarak firar ettiği sabit olmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/664 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.