YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5090
KARAR NO : 2023/20
KARAR TARİHİ : 12.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak Esas No : 2022/5090

yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2019/10964 Esas, 2021/7032 Karar sayılı kararı ile “…Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 … ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘…01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz…’ bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada; Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 ay 26 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli kararının sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 08.06.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Mersin Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunana sanığın 20.05.2015 günü saat 11.00 sıralarında kurum nizamiye bahçesi güney kısmındaki tel örgüyü açarak firar etmeye kalkıştığı, tel örgüyü geçtiği sırada infaz koruma memurlarınca yakalandığı iddiasına ilişkindir.
2. 20.05.2015 tarihli tutanakta, sanığın Mersin Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada saat 11.30 sıralarında kurum nizamiyesi ön bahçesinin güney kısmındaki tel örgüsünü açarak firar teşebbüsünde bulunduğu, vücudunun yarısının ceza infaz kurumunun dışında olduğu, bu şekilde infaz koruma memuru tarafından yakalandığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın bulunduğu cezaevinden kaçmaya teşebbüs ettiğine dair olay tutanağı, sanığın kabulü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru

biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir sebebe dayanmayan temyiz talebi reddedilmiş ve Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen ve somut bir nedene dayanmayan temiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinde sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2023 tarihinde karar verildi.