YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5132
KARAR NO : 2023/2446
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarih ve 2019/22104 Esas, 2021/5232 Karar sayılı kararı ile;
”….Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘…01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz…’bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarih ve 2021/455 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi takdiren uygulanmayarak, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; Osmaniye Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, izinden dönmesi gereken tarihte dönmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Osmaniye Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü görevlilerince sanığın özel izinden dönmediğine ve yasal sürelerin geçmesine rağmen kuruma teslim olmadığına ilişkin 12.07.2015 tarihli tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.
3. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 13.07.2015 tarihli tutanakta, durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın yapılan sorgulamasında kesinleşmiş hapis cezası olduğu ve arandığının tespit edildiği ve polis merkezine teslim edildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Osmaniye Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunan sanığın 06.07.2015-10.07.2015 tarihleri arasında 4 gün özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde yakalandığı, ceza infaz kurumu görevlilerince tutulan tutanaklar, firar fişi, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 13.07.2015 tarihli tutanak ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın somut bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece “5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarih ve 2021/455 Esas, 2022/522 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. bentteki “suçundan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.