Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/5355 E. 2023/56 K. 17.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5355
KARAR NO : 2023/56
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.05.2014 tarih ve 2014/1631 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hakaret, tehdit, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Bozma ilamı öncesi, … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun’un 35 … maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesi uyarınca, tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesi uyarınca hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 … maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesi uyarınca mahkumiyet kararları verilmiştir.
3. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2019/4649 Esas, 2021/20126 Karar sayılı kararı ile tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının “… sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 35. maddelerinde yer … cebir, tehdit uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, tehditin suçun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 35. maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/1159 Esas, 2021/1477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun’un 35 … maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 … maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hiçbir suçu bulunmadığına, kendisine iftirada bulunulduğuna, üzerine yüklenen avukatlık ücretinin kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1-Dava konusu olay, sanığın, boşandığı eşi olan katılan E. M.’ nin ailesiyle yaşadığı evinin önüne aracı ile giderek işten dönen katılanın önünü kesip, katılanın omuzlarından tutarak arabaya bindirmeye çalıştığı, katılanın direnmesi ve olay yerine katılanın annesinin gelmesiyle sanığın olay yerinden kaçmak suretiyle üzerine atılı cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulunduğu iddiasına ilişkindir.
2-… Devlet Hastanesinin 27.03.2014 tarihli adli raporunda; katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Olay tarihinde sanığın, boşandığı eşi olan katılan E.M.’ nin ailesiyle yaşadığı evinin önüne aracı ile gittiği, işten dönen katılanın eve doğru yürümekte olduğunu görünce araçtan inerek katılanın önünü kesip hakaret ve tehditte bulunduğu, katılanın sanığı itekleyerek yoluna devam etmek istemesi üzerine katılanın omuzlarından tutarak aracına bindirmeye çalıştığı, katılanı darp ettiği, katılanın direnmesi ve olay yerine katılanın annesinin gelmesi üzerine sanığın kaçtığı olayda katılan ve tanık M.K.’ nin aşamalardaki beyanları, katılanın adli raporu, 27.03.2014 tarihli olay tutanağı ve dava dosyası

kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanığın hiçbir suçu bulunmadığına kendisine iftira atıldığına yönelik ve somut olgulara dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/1159 Esas, 2021/1477 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.