YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5484
KARAR NO : 2023/2683
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2002 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırmak suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 430 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci, 33 üncü ve 40 ıncı maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2004 tarihli kararı ile sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırmak suçundan, 765 sayılı Kanun’un 430 uncu maddesinin birinci fıkrası, 61 inci
maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 4 ay 21 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2004 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 25.11.2004 tarihli ve 2004/6121 Esas, 2004/7456 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
4. Uyarlama yargılaması neticesinde, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Hükümlünün temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.
B. Hükümlü müdafiinin temyiz isteği,
1. Eylemin hangi suçu oluşturduğu hususunda hataya düşüldüğüne,
2. Eylemin cinsel amaçla gerçekleştirildiği hususunda somut delil bulunmadığına,
3. Kanunen daha az cezayı gerektiren hükümlerin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırmak suçundan 765 sayılı Kanun’un 430 uncu maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kurulup Yargıtay 5. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli kararında, hükümlü ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, hükümlü ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.