Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/6067 E. 2023/6559 K. 25.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6067
KARAR NO : 2023/6559
KARAR TARİHİ : 25.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/341 E., 2022/72 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Maliye Hazinesi vekilinin 28.02.2016 tarihli ve 16.03.2022 tarihli dilekçeyle katılma talebinde bulunduğu mahkemece bu husus da karar verilmediği anlaşılmakla Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 gün, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222 Esas, 2014/6 Karar sayılı kararları gözetilerek; suçtan zarar gören Maliye Hazinesi’nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğu yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Keskin Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/12420 Esas, 2021/20177 Karar sayılı kararı ile “…Oluşa ve dava dosyası kapsamında alınan mahalli bilirkişi beyanları ve bilirkişi raporları ile Kırıkkale İl,Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 08.06.2015 tarihli yazısı içeriğinde mera tespit ve tahdit çalışmalarının askı süresini müteakip 26.02.2010 tarihinde kesinleştiği ve sanığın tecavüzünü bu tarihten sonra terkedip, tecavüze son verdiği anlaşılmakla kasıt yokluğu nedeniyle sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle Düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … Hazinesi vekilinin temyiz istemi; kararın eksik inceleme ve araştırmayla usule ve yasaya aykırı verilmiş olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın … Köyünün, 26 Parsel T19 kod numaralı 2.318 m2, 26 Parsel T20 kod numaralı 1.757 m2, 53 Parsel T1 kod numaralı 5.855 m2, 727 Parsel T6 kod numaralı 392 m2, 727 Parsel T8 kod numaralı 810 m2, 413 Parsel T3 kod numaralı 23.389 m2, 413 Parsel T6 kod numaralı 29.465 m2, 413 Parsel T7 kod numaralı 37.847 yüzölçümlü mera alanlarını tarla haline getirerek Keskin Kaymakamlığı tarafından el çektirme işleminin yapıldığı 30.09.2011-14.11.2011 tarihlerine kadar sözü geçen mera alanlarını kendi tarlasıymış gibi sahiplenerek işgal edip birden çok yıl boyunca ekip biçmek suretiyle köylünün ortak kullanımına ait mera alanlarını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Maliye Hazinesi vekilinin 28.02.2016 tarihli ve 16.03.2022 tarihli dilekçeyle katılma talebinde bulunduğu mahkemece bu hususta karar verilmediği anlaşılmakla Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 gün, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222 Esas, 2014/6 Karar sayılı kararları gözetilerek; suçtan zarar gören Maliye Hazinesi’nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğu anlaşılmıştır.

1. Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden suç tarihinden hükmün verildiği tarihe kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince verilen zamanaşımı nedeniyle verilen Düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
1. Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 gün, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222 Esas, 2014/6 Karar sayılı kararları gözetilerek; suçtan zarar gören Maliye Hazinesi’nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.