YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6160
KARAR NO : 2023/1988
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2019/14234 Esas, 2020/14424 Karar sayılı kararı ile ”…Sanık ve mağdurla kardeş olup hakkında yalan tanıklık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen ve olayın sanığı konumunda bulunan sanık Veyis’in aşamalardaki tutarsız beyanları dışında dosyada mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mağdur … ile kardeşi sanık … arasında mirastan doğan husumet nedeniyle adliyeye yansımış bir çok şikayet de bulunduğu gözetilerek, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği,
1. İddianın ispatlanamaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verildiğine,
2. Yeterli şüphe bulunduğuna,
3. Anayasal şikayet hakkını kullandığına,
4. Aleyhine vekalet ücreti hükmolunmasının hak arama hürriyetini kısıtladığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde Cumhuriyet başsavcılığına başvurarak, katılanın kendisini tehdit ettiği isnadında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma neticesinde, katılan hakkında tehdit suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmüştür.
IV. GEREKÇE
1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hükmedilecek maktu avukatlık ücretinin Hazine aleyhine hükmolunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde vekalet ücretinin katılandan tahsiline karar verilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin,
25.02.2021 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan vekalet ücretine ilişkin paragrafta yer alan “…katılandan tahsiline…” ibaresinin çıkartılarak yerine ”…Hazineden tahsiline…” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.